26 Ekim 2010 Salı

Sana anlatsam inanacak gibisin

Geçtiğimiz yollar o kadar uzak ki şimdi baktıkça göremiyorum.
Soğuk olduğunda aslında bir o kadar da sıcak.
Kurduğumuz uzun cümleler sırf göz yaşlarımızı dindirmek için,
Denizi biraz daha kısaltmak için.
Yoksa kimsenin çok konuşmaya niyeti yok.
Sadece biraz sıcak olsun istiyoruz.
Sadece biraz sarılmak istiyoruz.

Ama şu an her şey o kadar imkansız ki,
Bulutlar üstümüzdeyken güneşi elimizde tutmak gibi,
Zor,çünkü aramızda bile birbirimizi göremediğimiz duvarlar var,
Mavi var,
Eski var,yeni var.

Şu an sana hangi hikayeyi anlatsam bana inanacak gibisin.
Zamanı durdursam da ben yaşlanıyorum.
Hiç bir şey durmuyor inan ki.
Deniz daha çok büyüyor,
Yağmur daha şiddetli,
İnsanlar daha bir öfkeli,
Benim ise saçlarım çok fazla ak.

20 Ekim 2010 Çarşamba

Her gün daha bir

Seninle bakıyoruz ileride ki boşluğa.
Bakışların aynı,
Göz bebeklerinin parlaklığı sabah güneşi misali.

Ellerin titriyor,ağlıyorsun.
Korkma sen! Ben yanındayım.

Göz yaşlarımızın akış yönü dahi hala aynı.
Tadında ise eski günlerimiz var.
Biz her ağladığımızda rüzgar çıkar,
Eşyalar dolar odalarımıza.

Her ne kadar inkar etsen de nefes alışında bile eski yelkenler var,
Daha yolculuğa çıkamamış,
Ve her gün daha bir geriye,
Ve her gün daha bir ürkek.

4 Ekim 2010 Pazartesi

Beklerdim

Şimdi hava soğuk ve ürkütücü sevgilim.Sanırım herkes gelmeni bekliyor sarı zarfın elinde.
Odamı saran karanfil kokusu artık dolabımın arkasında.Neden orada dersen eğer odanın kokusu odamla sevişsin istemiyorum.Ama korkma kokum hala aynı.Yanımda uykuya dalabilirsin.Sıçrama, yanındayım.Bir yere gitmek istesem de gidemem.Nedeni ilk gün ki gibi zihninde.
Şimdi bizim kasabamıza doğru yürüyorum.Hava hafif kararıyor,üşüyorum yine.
Ahşap kapıdan içeri giriyorum.Ayaklarım çamur,ellerim hissetmeyecek cinsten.
Hala üşüyorum ve yıldızlar odamda,karşı dağda yeşeren çiçek ayaklarıma halı,bedenime esrarengiz kıyafet.Bu bile ısıtmıyor.
Her yer sarımtırak,gökyüzünü yıldızlar almış.Işığa koşmak istiyorum.Mecalim ölü bir bebek.
Kuşların cıvıltısı senin seninden bir uğultu.Dinlemiyordum,dinleyemiyordum o ara.Koyda gezintideydim.

2 Ekim 2010 Cumartesi

Etmiyordum

Yine oradaydım,

Ilık kahvem geldi.
Ağzımı yakmıyordu.

Oturuyordum,bizim gülerek baktığımız fotoğraf masamızda,
Sessizdi,
Ayak tıkırdanmasından başka bir şey yoktu inan bana,
Sana ihanet etmiyorum.

Burnum farklı koku alıyorsa,
İhanet etmiyorum.

Yine oturuyorduk,
Ben yine üşüyordum.
Bir an dalmıştım kuş kafesine.
Kuş ağlıyordu,
Fotoğraflar yerlerde,
Ellerim acıyordu,
Sana ihanet etmiyordum.
Sadece biraz üşüyorum.

20 Eylül 2010 Pazartesi

Unuttun

Gece fazla karanlık,
Ben biliyorum ki karşı dağda yeşeren bir çiçek var.
En üste çıkıp oradan seyretmek istiyorum.
Neyi seyretmek istiyorsun dersen eğer
Söylerim ki,nefes alışını.
Ellerimi göğüsüne koymak istiyorum.
Belki o zaman gökyüzüne birlikte yaklaşırız.
İsterim ki öldürüp unutmak,
Kral buna izin vermiyor.
Sen de ellerini göğüsüme koyarsan,
Karşıdaki yeşillikleri görebiliriz.
Yıldızlar gecemizi aydınlatır.

Daha gitmiyorum ben,
Neden diye sorarsan eğer,
Beni öpmeyi unuttun derim.

14 Eylül 2010 Salı

Ellerin kanamıyor

Özlüyorum,
Yine özlüyorum seni.
Arama bir şey,
Küçük bir çocuk misali özlüyorum işte.
Bir çocukmuşum gibi bak bana.

Sararmış bir eller var sonbaharda,
Yağmur tam bir ateş bedenime,
Dokunuşlar bir bıçak yarası.

Gecenin rengi bir ayrı kırmızı,
Ellerin mi kanıyor?
Yerde yatan sen misin?
Vücudun neden bu kadar soğuk?

Vücudun değil akşamlar soğuk,
Ellerin kanamıyor,
Her yer kan içinde.

13 Eylül 2010 Pazartesi

Anlatamam

Bu havalar hep hatırlatıyor bana.
Hissedince bedenimde ayaklarım ıslanıyor,
Ellerim titriyor,
Tenime sarılıyorum.

Yazdan kalma bir çiçek şimdi,
Köşede duruyor,
Dokunma ona.

Böyle oluyorum ya bu havalarda,
Yapma diyorum ruhuma,
Kör olma diyorum gözlerini açıyorum.

Ölü içimdeki,
Kimseye anlatamadım,
Kendime bile anlatamadım.
Sen bil isterim ki,
Sana da anlatamam.

4 Eylül 2010 Cumartesi

Yine de.

Şimdi ben yenildim.
Sen yine de gitme ne olur.

Gitmene izin vermiyorum.
Ama gidebilirsin diye konuşuyorum seninle.
Yalan söylüyorum.
Kendime bile diyemezken sana hiç diyemiyorum.
Ama gitme ne olur.

Sen gittiğinde şehrin kokusu değişecek,
Nefesini ve kalp atışlarını rüzgar getirecek ama  inan ki,
O kadar mecalim yok.

Alıp götürme her şeyi,
Eğer sen gidiyorsan bırak buradakileri.
Ama yine de gitme ne olur.