Biraz oturup bana anlatır mısın dedi.Tabi dedim umarsızca.

Oturdum, zamanları günleri unutma, dedim.

Çünkü seni ona tek yakınlaştıran saatlerdir tabi sonra günler.

Geçmek bilmeyen günlerdir çocuk, dedim.

Çocuk ağladı.

Bu çok zor bir şey, dedi.

Bazen yapabileceğin bir şey olmuyor çocuk, dedim.

Biraz sabır, biraz sevgi, birazda koku çocuk,

Sabrediyorsun, dedim.

Gideceğimiz şehir hep uzakta.
Günler geçtikçe bir adım daha ileriye gidiyor.
Şehir hep uzakta aslında.
Adımlarımla sana yaklaşmaya çalışıyorum.
Ama korkuyorum gölgene basacağım.
Bana yardım et.

Sen kendini öldürdüğün gün durdurmaya çalıştım zamanı,
Yelkovan akreple sevişti,
Zaman durdu,
Ama sen çoktan yerdeydin.
Ağladım.

Sana bazı şeyleri anlatmak istiyorum.
Ama anlatamam.
Gölgene basmaktan çok korkuyorum.
Ama artık o bile bir adım ötemde,
Sen ise göremeyeceğim kadar uzağımdasın.
Gel istemiyorum,
Ben istemiyorum,
Seni öldürmek büyük bir zevkti.
Yerden kalkmanı istemiyorum.
Belki ağlıyorum hala ama;
Unutma bir adım ötemde gölgen.
Sen ise göremeyeceğim kadar uzaktasın.
Mavi bile artık gülüyor.
Ben ağlayamıyorum.
Sen de üzülme.

Bir yudum kaldı geriye

Kırmızı rujumu siliyorum.
Her yere bulaşıyor kan gibi,
Nefret gibi özlem gibi.
Kime dokunsam özlüyorum.
Bir kez daha nefret ediyorum ve kahvemi yudumluyorum.
Beni özgür bırakmanı istiyorum.
Ruhum bedenimi özgür bıraksın istiyorum.
Ama her kahve içişimde,tarçınlı kurabiye yiyişimde yağmur yağıyor,
Sen çiçeklerle şarkı söylerken uzun saçlıya,
Ben daha fazla içemezdim o gece.
Sen göremesen de yan masa da sizi izliyordum,
Yağmur şakaklarıma işliyor,
Titreyen parmaklarımla kurabiyeleri ısırıyordum.
Kahvem çok soğumuştu aldırmadan içiyordum.
Seni kandırmalarına izin veriyordum.
Yanına oturuyordum sakince beni göremiyordun
Ben de fazla umursamazdım.
Göğsüme yatırıyordum geçen kış gibi.
Uykuya dalıyordun yine,
Hiç değişmemişsin dedim,
Hiç değişmiyorsun.
Ben o gece daha fazla içemezdim.
Hala daha çok içiyorum.
Daha çok ağlıyorum.

Sana anlatsam inanacak gibisin

Geçtiğimiz yollar o kadar uzak ki şimdi baktıkça göremiyorum.
Soğuk olduğunda aslında bir o kadar da sıcak.
Kurduğumuz uzun cümleler sırf göz yaşlarımızı dindirmek için,
Denizi biraz daha kısaltmak için.
Yoksa kimsenin çok konuşmaya niyeti yok.
Sadece biraz sıcak olsun istiyoruz.
Sadece biraz sarılmak istiyoruz.

Ama şu an her şey o kadar imkansız ki,
Bulutlar üstümüzdeyken güneşi elimizde tutmak gibi,
Zor,çünkü aramızda bile birbirimizi göremediğimiz duvarlar var,
Mavi var,
Eski var,yeni var.

Şu an sana hangi hikayeyi anlatsam bana inanacak gibisin.
Zamanı durdursam da ben yaşlanıyorum.
Hiç bir şey durmuyor inan ki.
Deniz daha çok büyüyor,
Yağmur daha şiddetli,
İnsanlar daha bir öfkeli,
Benim ise saçlarım çok fazla ak.

Her gün daha bir

Seninle bakıyoruz ileride ki boşluğa.
Bakışların aynı,
Göz bebeklerinin parlaklığı sabah güneşi misali.

Ellerin titriyor,ağlıyorsun.
Korkma sen! Ben yanındayım.

Göz yaşlarımızın akış yönü dahi hala aynı.
Tadında ise eski günlerimiz var.
Biz her ağladığımızda rüzgar çıkar,
Eşyalar dolar odalarımıza.

Her ne kadar inkar etsen de nefes alışında bile eski yelkenler var,
Daha yolculuğa çıkamamış,
Ve her gün daha bir geriye,
Ve her gün daha bir ürkek.

Beklerdim

Şimdi hava soğuk ve ürkütücü sevgilim.Sanırım herkes gelmeni bekliyor sarı zarfın elinde.
Odamı saran karanfil kokusu artık dolabımın arkasında.Neden orada dersen eğer odanın kokusu odamla sevişsin istemiyorum.Ama korkma kokum hala aynı.Yanımda uykuya dalabilirsin.Sıçrama, yanındayım.Bir yere gitmek istesem de gidemem.Nedeni ilk gün ki gibi zihninde.
Şimdi bizim kasabamıza doğru yürüyorum.Hava hafif kararıyor,üşüyorum yine.
Ahşap kapıdan içeri giriyorum.Ayaklarım çamur,ellerim hissetmeyecek cinsten.
Hala üşüyorum ve yıldızlar odamda,karşı dağda yeşeren çiçek ayaklarıma halı,bedenime esrarengiz kıyafet.Bu bile ısıtmıyor.
Her yer sarımtırak,gökyüzünü yıldızlar almış.Işığa koşmak istiyorum.Mecalim ölü bir bebek.
Kuşların cıvıltısı senin seninden bir uğultu.Dinlemiyordum,dinleyemiyordum o ara.Koyda gezintideydim.

Etmiyordum

Yine oradaydım,

Ilık kahvem geldi.

Ağzımı yakmıyordu.

Oturuyordum,bizim gülerek baktığımız fotoğraf masamızda,

Sessizdi,

Ayak tıkırdanmasından başka bir şey yoktu inan bana,

Sana ihanet etmiyorum.

Burnum farklı koku alıyorsa,

İhanet etmiyorum.

Yine oturuyorduk,

Ben yine üşüyordum.

Bir an dalmıştım kuş kafesine.

Kuş ağlıyordu,

Fotoğraflar yerlerde,

Ellerim acıyordu,

Sana ihanet etmiyordum.

Sadece biraz üşüyorum.

Unuttun

Gece fazla karanlık,
Ben biliyorum ki karşı dağda yeşeren bir çiçek var.
En üste çıkıp oradan seyretmek istiyorum.
Neyi seyretmek istiyorsun dersen eğer
Söylerim ki,nefes alışını.
Ellerimi göğüsüne koymak istiyorum.
Belki o zaman gökyüzüne birlikte yaklaşırız.
İsterim ki öldürüp unutmak,
Kral buna izin vermiyor.
Sen de ellerini göğüsüme koyarsan,
Karşıdaki yeşillikleri görebiliriz.
Yıldızlar gecemizi aydınlatır.

Daha gitmiyorum ben,
Neden diye sorarsan eğer,
Beni öpmeyi unuttun derim.