Bir tek o vardı.

Buğulu camın önünden bakıyorum,
Ellerim çamur
Yüzümde anlamsız bir hüzün,
Üstüm başım harabe.

Yükseliyor durduğum yer,
Baktığım cam,
Ayağımın altındaki fayanslar,
Görüntüler,
Ellerim,
Ayaklarım,
Her şey yükseliyordu.
Gökyüzü yükseliyordu.
Duvarlar yükseliyordu.

Özlüyordum,
Seviyordum,
Susuyordum.
Hayır yalan söylüyorum;
Sevmiyorum,sevemiyorum.
Özlemiyorum artık.

Gitmiyor o,hala duruyor.
Yalan söylüyorum.İçimden kopup gitti,
Gökyüzüne yükseldi;
He is gone.

Sinsi bir yalnızlık senfonisi.

Kokun sinsi bir yalnızlık,

Tenin,hüzün kokan kelimeler.

Kalbin 1,2,3'ten hızlı atıyor.

Bir mum ışığında gökyüzündeki yıldızları seçtim,

Cam açıktı,

Sesleri duyamıyordum.

Nefesin tenime değdikçe sıçrıyordum,

Mum eriyordu,

Ateş dans ediyordu,

Ellerim kanıyordu,

Göz yaşlarım nasırlaşmış bakıyordu.

Hiç bir şey ilk gün ki kadar heyecan vermez.

Ateşi söndürme,

Mum eğilmesin,

Ellerim kanamasın,

Tırnakların ellerimi acıtmasın.

Dün gece dışarı çıktım büyük adımlarla.

Ellerimde kum ve çakıl taşları,

Denize döktüm birer birer,

Taşlar seni getirir diye.

Ateş seni bekliyor,

Mum ağlamıyor,

Ellerim henüz kanamadı.

Ellerimi açtım.

Bana bakma öyle lütfen.
Uzun süre göz bebeklerine bakarsam eğer ellerim titriyor.
Sen sadece o kahkahanı at ben arkamı döndüğümde.

Yaralarını göz yaşların iyileştirmez.
Elimde hala elinin izi,
Kıyamıyorum ellerimi sıkmaya.
Bak hala seni düşünüyorum.

Ruhum seninle olmaya hazır.
Mantığım kaos.

Sesin kulağımda bir tını hala.
Ellerim varmaz seni almaya.
Lütfen göğüsümde uyu.

Ahşap masamızda yağmur yağsın yine,
Ben sana masallardan çıkma ninniler söylemeliyim.
Yine uyu lütfen,
Göğüsümde.

Nefes alışın cenneten düşen bir parça,
Bırak her şeyi,
Unut,
Sadece bugün göğüsüme yaslan.

Bebeğe hayat ver.

Göz yaşlarım artık kurumuş bir yosun.
Ellerim varmaz temizlemeye.
Ellerini ver bana.

Titriyordun,
Kalbin çok hızlıydı.
Korkmuştum.
Nasılsın?

Gitmenden korkuyorum.
Seninle nefes almayı özledim,
Uzak olsan da nefesini hissediyorum.

Ellerim terlemişti,
Heyecanlanmış mıydın?
Senin kalbin benim kalbim kadar hızlı mıydı?
Avuç içlerin bile titrerken ellerimde.
Biz hiç bir şeyi hak etmiyorduk.

Ölmüş bebeğe yeniden bir hayat ver.
Durmuş kalbini,avuç içlerinle,
Göz bebeklerinin derin dolu bakışlarıyla,
Lütfen hayat ver.

Parmaklarını parmaklarımla barıştır.
Bu bize yakışmaz.
Dilin yalan söylese de göz bebeklerin ilk gün ki kadar saf bakıyordu.
Yalvarırcasına,ölmüşcesine.

Uyuduğumuz yatak ağlıyordu altımda.
Sessizce susturdum.
Bak ağlıyor,
'Ben ağlamıyorum' desen de senin kanındı,
Canın acıyordu,
Sen ağlıyordun.
Bak ben ağlamıyorum.
-Hayır aslında ben çok ağlıyorum.
Seni özlemiyorum.
-Seni çok özlüyorum.
Sözlerime inanma sen.Gözlerimin içine bak.
Ellerimin titremesinden bile anlayabilirsin.

Şimdi.

Ellerim seni alamayacak kadar küçükler.
Ama sensiz olmaya alıştırdım her şeyi.
Adımların derin sandı,
Güz havası,
Yokluk,
Yoksulluk.

Adımların kulağımda ince bir tını,
Her adımın da bir baş dönmesi sendromu ben de.

Şimdi gidebilirsin.
Git.

Bilinçaltım dışarı çıkamayacak kadar yorgun.

Hafızanın kuvvetli olması sevindiriyor beni.

Benim hafızam hatırlamayacak kadar unutkan,

Bilinçaltım o denli karışık.

Çiçekleri sevmiyorum.

Deniz odandan görünmüyor.

Ben ise hala bakabiliyorum isteksizce,

O çok mavi,

Ucu bucağı olmayan korkunç sonsuzluğa.

Gözlerim senden kaçarken,

Göz bebeğim sana bakıyordu.

Elin telefona gittiğinde mutlu oluyor musun?

Peki ya suratının ifadesi güldüğümde değişiyor mu?

Bana yalan söyleme artık.

Ne yalanı kaldıracak gücüm var nede ruhum üzüldüğümü görecek kadar güçlü.

Yaptığın tüm kötülükler tüm çıplaklığıyla karşımızda.

Göz bebeklerim seni görmek için ellerinden ne gelirse yapıyorlar.

Ben ise kızıyorum onlara,

Bu kadar haylaz olmayın diye.

Sana gitme demek istiyorum.

Karşıdan bakmak bile çok uzak olduğunu söylüyor bana.

Dur! Gitmemelisin.

Yalan söyleyecek vaktin yok.

Sayaç durmuyor.Zaman durmuyor.

Dünya durmaz.

Hiç bir şey kusursuz değil.

Ellerim hala ıslak.

Hala yağmur var.

Leş kokulu tenin böyle de güzel.

Ölümler çıplak ve acı doludur.
Kimisi kan içinde yerde,
Kimisi ruhunda dipdiri,
Ama bitik,
Dermansız,
Ağır bir deri.

Soğuk bedenime dokunma sen,
Gözyaşların bir mermi tenime.

Sevgiler artık yalan biliyor musun?
Tek yalnız olan sensin.
Söyleyemeyecektim.
Birden dökülüverdi,düğümlenmiş boğazımdan.

Sana inanmadığımı söylesem de sen benim göz bebeklerimden anlamalıydın.
Çok değişmedim ben.
Bakışlarım,
Ellerimin kokusu,
Tenim,
Suratımın da ki kırışıklıklar,
Ve gözyaşımın tadı hala aynı.

Son bakışta arkamı dönmek acı verici bir bıçak darbesi,
Sen kokmuş bir ceset.

Gitmek şimdi bana yakıştı.
Güzel oturdu sözcükler üzerine,
Üzgünüm böyle olsun sen istedin.
Hiç ağlama karşımda.
Hiç neden deme.
Lütfen deme!
Sen dedikçe bir şeyler daha gider elinden.
Sen zaten vedalarınla avucunda tutuklarını bırakmışsın.

Leş kokulu tenin böyle de güzel.
Bırak dolu dolu bak bana.
Sensizliğe koşarsan ruhunu yakalayabilirsin.

Gelmeni bekleyememenin verdiği damlalar.

Ellerimle tutamayacak kadar uzaksın,
Avucumla tutmak istiyorum seni,
Ama kayıp gidişine seyirci kalıyorum.
En önden aldım yerimi.

Yağıyordu yine,o artık sevmediğim yağmur.
Ellerimi birleştirdim ve bir noktaya daldım.
Titriyordum,
Damlalar yakıcıydı,
Ağırdı,
Kayıp gidiyordu.

O kır saçlı,
Elindeki içimi acıttı.
Yağmurun kavgası başlamıştı.
Gözlerinden süzülen damlaları tek tutan şey.
İnan bana.

Yine sen varsın.
Yoksun diye yalan söylüyorum.
Boynumdaki bir başka seni taşıyorum.
Yine sen direniyordun.

Gitme demek istemiştim.
Tam üç ay olmuş sabah.
Yüreğim açık,
Ellerim ürkek,
Kulaklarımda paslı bir müzik.